OSMANLICA TAPU TERİMLERİ SÖZLÜĞÜ

EmaPark Gayrimenkul Emlak Sözlüğü

-----A-----

Ahkâm : Hükümler.

Ahz u kabz : Her iki sözcük, almak anlamına gelir.

Ahz u itâ : Alıp verme.

Akâr : Gayrimenkullerden kirâ yoluyla sağlanan gelir.

Akârât : Gelir sağlayan gayrimenkuller.

Akârât-ı Vakfiyye : Vakıf gayrimenkuller; evler, dükkânlar ile bunların getirdiği gelir.

Akçe : Osmanlı döneminde gümüş para cinsi ve birimi.

Akid : Sözleşme, bir sözleşmede taraf olan kişi.

Âmm : Genel, umumi, herkese ait.

Âmme emlakı : Kamu taşınmaz malları.

Âmm ve şâmil : Umumi ve kapsamlı.

Amme arâzisi : Kamu toprağı.

Arâzi-i mîrîye : Mîrî yani devlete ait topraklar, arazi-i emiriyye.

Arz : Toprak; sunma, bildirme.

Arzen : Genişlik, en.

Arâzi-i haracciye : Haraca bağlı arazi verilen ad.

Arâzi-i mahlûle : Tasarruf sahibinin intikal sahibi bırakmaksızın ölümü ile hazineye dönen miri arazidir.

Arâzi-i mahmiyye : Geliri(rakabesi) Hazineye ait bulunan araziden koru, mer’a, yol, pazar yerleri gibi halkın gereksinimlerine ayrılmış yerle.

Arâzi-i mektûme : Devlete ait olduğu halde, devletin hakkı çiğnenerek haksız ve fuzulen işgal edilen arazi.

Arâzi-i memluke : Mülk, timar toprağı, mülkiyet yolu ile tasarruf olunan yerler demektir.